وقتی شما عکس های خود را در My Pictures ذخيره ميکنيد ممکن است بعضی ازآن ها را Hidden کنيد تا از چشم ديگران مخفی بماند ولی همآن عکس های
Hidden شده در  Desktop  Display  Properties قابل مشاهده است اگربخواهيد تصاوير Hidden شده را برای هميشه  در قسمت    Desktop  Display  Properties سانسور کنيد به اين آدرس مراجعه کنيد واعمال زير را انجام دهيد به منوی Startرفته در قسمت Run تایپ کنيد Regedit رجيستری را باز کنيد واين آدرس را درآن پيدا کنيد
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVresion\Polisies
روی Polisies راست کليک کنيد New را انتخاب کرده و Key را تيک بزنيد تا يک زيرکليد ساخته شود و نام زير کليد را ActiveDesktop بگذاريد
درقاب سمت راست يک مقدار DWORD بسازيد و نام آنرا  NoHTMLWallPaperبگذاريد و عدد برابر يک به آن بدهيد حال در  Desktop  Display  Properties فقط کاغذ ديواری و ورژن نسخه ويندوز Xp  را خواهيد ديد برای باز گشت
ارزش برابر صفر به آن بدهيد. توجه داشته باشید NoHTMLWallPaper حروف
N . H . T . M . L . w . با حرف بزرگ تایپ گردیده .

من حیفم می آید نگویم که هنوز می بینم سمینار می گذاریم، همایش می گذاریم، مؤسسه درست می کنیم که قالی بافی را در ایران زیاد کنیم . این به چه معنا است؟ این به معنای افزون کردن بیچارگی و فلاکت است . آقایان می گویند 2/2 میلیون نفر در ایران درگیر این صنعت هستند. معنی این حرف چیست ؟ اگر بدون احتساب بیکاری پنهان ، کل ساعات کاری که در ایران انجام می شود را در نظر گیریم می بینیم در ایران 16 میلیون نفر شاغل هستند که هر کدام سالی 2 هزار ساعت کار می کنند که مجموع ساعات کاری آن ها روی هم 32 میلیارد ساعت را شامل می شود. اگر 2 میلیون نفر در صنعت قالی هر کدام سالی 2 هزار ساعت کار می کنند زمان کاری صرف شده در صنعت قالی 4 میلیارد ساعت از 32 میلیارد ساعت را به خود اختصاص می دهد . یعنی یک هشتم یا 12 الی 13 درصد از کل ایران . رابطه مبادله ای این کار چیست ؟ وقتی باتجار فرش نشستم و این رابطه را در مورد فرش هفتاد رج تبریز گل ابریشم که یکی از بهترین نوع فرش های ایران است محاسبه کردم دیدم رابطه مبادله ای یک سال کار قالی بافی معادل یک ساعت کار صنعتی است . به این ترتیب حساب کنید چند دلار برای یک سال کارگر دریافت می کنید و این دلار ارزش چند ساعت کار صنعتی است . عملاً محاسبات من نشان می دهد که یک سال کار ایرانی ، یعنی 2 هزار ساعت ، با یک ساعت کار مدرن مبادله می شود. خوب نهایتآ ثروت ما همین ساعات کار است .

بنابراین مشخص است که مافقط ظاهراً اشتغال ایجاد می کنیم و در عمل ضعیف تر خواهیم شد.

سؤال این است که چرا داستان ما در ایران همان داستان بازی با حاصل جمع صفر است و حاصل ما بسیار محدود است. به نظر می رسد که در تمام مکاتب به هنگام بحث پیرامون توسعه یا توسعه نیافتگی مهره اصلی ، ساختار حکومت چگونه باید باشد اختلاف نظر وجود دارد. ولی کسی تردید ندارد که حکومت مناسب ، ضرورت توسعه است .ممکن است عده ای بگویند حکومت مناسب آن است که اصلاً دخالت نکند و کوچک باشد و دیگری حرفی دیگر داشته باشد ؛ ولی هیچ کدام در اهمیت ساختار حکومتی برای توسعه و نقشی که ساختار حکومت در توسعه دارد تردیدی ندارد. در ایران هم کسانی که به شدت مخالف دخالت دولت در اقتصاد هستند استدلال می کنند که مخالفتهای دولت ، توسعه را از بین برده است . به هر حال برای پاسخ به سؤال اصلی ام سال ها درباره دولت و نقش دولت اندیشه کردم و آراء و نظرات دیگران را نیز مطالعه و مورد کندو کاو قرار دادم و به این نتیجه رسیدم که این فقط نقش دولت نیست که باید به آن فکر کرد بلکه باید به خود نهاد دولت نیز فکر کرد.

به قول " جمهوریت افلاطون " قبل از هر چیز به خود نهاد دولت فکر کنید . به این ترتیب دید من گسترده تر شد و به خود نهاد حکومت فکر کردم نهایتً به مجموعه عقایدی رسیدم که علی رغم اینکه متکی به آراء و اندیشه های دیگران است اما ساختارش از آن من است و به این معنی ، اصالت دارد. یعنی در حقیقت ساختمانی است که مانند هر ساختمان دیگر انواع مصالح در آن به کار گرفته ولی نهایتاً معمار است که مصالح مورد نظر را به کار گرفته و با آن ساختمان منحصر به فرد خویش را بنا کرده است . حال آن ساختمان مطلوب است یا نیست ، به قضاوت های گوناگون بر می گردد . این مجموعه بر مبنای داستان توسعه ی کشور شکل گرفته ، که به هر داستانی است که 40 سال ذهن مرا به خود مشغول کرده است . بسیاری از دوستان با آراء و نظرات من پیرامون توسعه و توسعه نیافتگی آشنا هستند . لذا ضرورت نمی بینم که وارد آن بحث ها شوم . با این حال مختصراً به اصول فکری ام در باب توسعه اشاره می کنم تا بتوانم وارد بحث ساختار حکومت و توسعه شوم .

در بحث ساختار حکومت و توسعه به الزامات حداقلی که در یک حکومت باید وجود داشته باشد تا آن حکومت با توسعه مأنوس شود می پردازیم . الزاماتی که بدون آن ها فعالیت های توسعه ای نتیجه نمی دهد یا توسعه جامعه در مسیرهای بسیار پر تلاطم صورت می گیرد . اما درباره خود توسعه پس از مطالعه و تفکر بسیار رسیدم به جمله ای از کتاب لوئیس در سال 1955.

لوئیس در همان صفحه اول کتابش می گوید من اصلاً وارد بحث توسعه و تعریف توسعه نمی شوم . کتاب من درباره بازده فعالیت در ساعت کار است . حالا هر کس می خواهد هر اسمی روی آن بگذارد ، بنابراین از دید ایشان در حقیقت بحث توسعه اساساً مسأله بازدهی و بهره وری در ساعات کار است . ما در دنیای مدرن به دلایل متعددی ظرفیت تولیدمان به شدت بالا می رود. البته برخی از کشورها به این ظرفیت دست پیدا می کنند و قادرند این پتانسیل را به عمل تبدیل کنند و بسیاری از کشورها توانایی ندارند تا این پتانسیل را به عمل تبدیل کنند توسعه یافته اند و از ظرفیت دوران تاریخی شان نهایت استفاده را کرده اند . بحث دوران تاریخی ابتدا در بحث های میردال و کوزنتس پدیدار شد اما بعد کم تر دنبال شد.